Tijdens mijn opleiding bij Els Thissen leerde ik twee zinnen die me niet meer hebben losgelaten.
Ik ben blij dat je er bent.
En ik heb je niet nodig.
Vrijheid
Wat een verademing om deze zinnen te kunnen voelen en toepassen in je relaties. Voor mij betekenen ze vrijheid; voor mezelf én voor de ander.
Ik gebruik deze zinnen dan ook regelmatig in mijn coaching. Zo ook bij een cliënte, tijdens een opstelling. Ik vroeg haar om deze woorden hardop tegen haar partner te zeggen.
Verantwoordelijkheid nemen
Voor mij vertegenwoordigen deze zinnen de essentie van volwassen liefde. Ze halen de verantwoordelijkheid weg bij de ander en brengen die terug waar hij hoort. Bij jezelf!
Ik zorg voor mijn leven. Jij bent vrij. Ik ben vrij.
Wat overblijft, is geen afhankelijkheid, maar een oprecht en fijn samenzijn.
Voor mijn cliënte voelde dat echter heel anders.
De woorden bleven bij haar steken.
Ze kreeg de zin simpelweg haar strot niet uit.
Want, zo vroeg zij zich af:
Wie ben ik dan…
– als de ander mij niet nodig heeft?
– als ik niet voor de ander zorg?
– als ik alleen ben?
Zorgen voor de ander
We raken onszelf zo makkelijk kwijt in de zorg voor de ander. Onbewust denken we: als ik maar genoeg geef, genoeg zorg, dan ben ik een goed mens en dan zal de ander mij wel oké vinden.
➡️ Maar wat als de ander die zorg niet nodig heeft?
➡️ Of sterker nog: wat als die zorg als benauwend of vervelend wordt ervaren?
Dan ontstaat er een dynamiek die niemand echt wil, maar die we met man en macht proberen vast te houden. Vaak uit angst om er niet meer toe te doen.
En misschien is dát wel de uitnodiging die in deze twee zinnen verborgen ligt.
Kun jij tegen je partner, je kind of iemand die veel voor je betekent zeggen:
Ik ben blij dat je er bent.
En ik heb je niet nodig.
Niet vanuit afstand, maar vanuit liefde en vrijheid ❤️
